برگزاری سومین یادواره “لاله‌های غریب” در مشهد

سومین یادواره” لاله های غریب” با هدف گرامیداشت یاد و خاطره شهید افغانستانی دفاع مقدس سید مهدی اکرمی و شهید ایرانی جهاد افغانستان غلام‌حسین دادی روز سه شنبه ۲۳ ثور/اردیبهشت ۱۴۰۴ با حضور جمع کثیری از علاقمندان، خانواده های شهدا، مقامات کشوری و لشکری ایران ،نمایندگان مجلس شورای اسلامی، اصحاب رسانه، علما، دانشجویان و فرهنگیان در سالن همایش های آستان قدس رضوی برگزار شد.
در این همایش که به همت بنیاد فرهنگی اجتماعی افغانستانیهای مقیم جمهوری اسلامی ایران برگزار شد، حجت الاسلام سید جواد وحیدی مسئول بنیاد فرهنگی اجتماعی افغانستانیهای مقیم ایران در ابتدای مراسم ضمن خوشامدگویی به میهمانان پیرامون پیوند دو ملت ایران و افغانستان گفت: آنچه پیوند دو ملت بزرگ، مقاوم و جهادگر ایران و افغانستان که جلودار فرهنگ جهاد و مقاومت بودند را عمیق تر و مستحکم تر می کند، وجود شهدایی است که این خون شریکی را بوجود آوردند. سپاهیانی که دوشادوش مقاومت گران افغانستانی در مقابل کمونیست ها ایستادند و برای دفاع از اسلام و حمایت از مسلمانان خون دادند و همزمان جوانان افغانستانی ای که در کنار برادران ایرانی خود در مقابل رژیم بعث ایستادند و جهاد کردند.
وحیدی با اشاره به هدف از برگزاری این همایش گفت: هدف این همایش، برنامه نمادینی هست که ضمن پاسداشت حقیقی شهدای بزرگوار، این پیام را به جهانیان مخابره کنیم که ملتهای اسلامی در کنار هم هستند و در مواقع لزوم خون شریک بوده و خواهند بود.
سردار بلوکیان سخنران همایش با اشاره به خون شریکی دو ملت ایران و افغانستان گفت: خون شریکی، واژه ای بسیار زیباست که جوانان ایرانی و افغانستانی در جبهه های نبرد با درک درست، بجا و شایسته آن را به اثبات رسانیدند، به گونه ای که شهید غلام حسین دادی با توجه به مفکوره نظامی بالایی که داشت مسئول اطلاعات قرار گاه انصار شهرستان بیرجند می شود و از آنجا در عملیات برونمرزی شرکت نموده وارد افغانستان می شود تا در عملیات شناسایی دشمن کمونیستی شرکت کند، به مجاهدان افغانستانی آموزش می دهد و دوشادوش برادران افغانستانی اش در مقابل دشمن کمونیست جهاد می کند و در همین عملیات برونمرزی به درجه رفیع شهادت نایل می شود. بلوکیان افزود: از دیگر سو شهید سید مهدی اکرمی با درک و شعوری که از اوضاع ایران داشتند، وارد جبهه های نبرد می شود و در مقابل دشمن بعثی به حمایت از اسلام و ایران می پردازد و به شهادت می رسد تا خون شریکی خود را به اثبات برساند.
سردار بلوکیان با انتقاد از اتفاقات جاری در فضای مجازی پیرامون ایجاد اختلاف و تفرقه بین دو ملت خون شریک ایران و افغانستان گفت: در زمانیکه کشور ایران مورد هجمه دشمن بعثی قرار گرفت، جوانان افغانستانی فارغ از امتیازات و امور مادی، با درک و شعور بالایی که از اوضاع ایران و هجمه های دشمنان علیه این کشورداشتند، به دفاع از کیان ایران اسلامی پرداختند، به شهادت رسیدند و یا مجروح شدند که بسیاری از خانواده های این عزیزان و جانبازان شیمیایی افغانستانی حتی مدارک اقامتی هم ندارند؛ اما امروز این عزیزان اینگونه مورد هجمه واقع می شوند که ظلمی مضاعف در حق این بزرگواران است.
اجرای سرود، پخش کلیپ در مورد شهدا و صحبت پیرامون زندگینامه، شخصیت و ویژگیهای شهدا از دیگر بخش های این مراسم بود.
مراسم با اهدای تندیس شهیدان دادی و اکرمی به خانواده این دو شهید به پایان رسید.
شهید سید مهدی اکرمی فرزند محمد حسین اواخر دهه ۴۰ خورشیدی در خانواده ای مذهبی در ولسوالی بلخاب ولایت سرپل افغانستان متولد شد.
از همان دوران نوجوانی عشق به نظام و انقلاب اسلامی ایران را از پدر به ارث می برد.
در سال ۱۳۶۱ هنزمان با اشغال افغانستان توسط رژیم کمونیستی شوروی و بسته شدن مدارس علمیه در افغانستان، بنا به سفارش و تاکید پدر رهسپار ایران می شود و در مدرسه علمیه آیت الله حکیم در شیروان مشغول به تحصیل دروس حوزوی می شود و در همین زمان عشق به حضور در جبهه های نبرد حق علیه باطل و لبیک به فرمان رهبر و مقتدایش خمینی کبیر (ره) در وجودش زبانه می کشد، در سال ۱۳۶۵ رهسپار میدان نبرد می شود و نهایتا در تاریخ ۵ ثور سال ۱۳۶۶ هجری خورشیدی در منطقه بانه در غرب ایران به درجه رفیع شهادت نایل می شود.
شهید غلام حسین دادی فرزند علی در سال ۱۳۳۴ هجری خورشیدی در خانواده ای مذهبی در شاهرخت قاین ایران متولد می‌شود.
وی با شروع نهضت اسلامی، دوشادوش مردم به تظاهرات های خیابانی و پخش اعلامیه های امام خمینی می پردازد.
با پیروزی انقلاب اسلامی به سپاه پاسداران می پیوندد و همزمان با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در جبهه های نبرد در مناطق غربی ایران حاضر می‌شود و همزمان با این دوران برای دفاع از برادران مسلمان افغانستانی خود به ماموریت برون مرزی می‌رفت و دوشادوش مجاهدین مسلمان افغانستانی به مبارزه با کمونیست‌ها می‌پرداخت.

وی سرانجام در ۱۶ تیرماه ۱۳۶۵ در منطقه هماکوه واقع در نوار مرزی ایران و افغانستان به همراه یکی همرزمانش در مسیر برگشت از ماموریت با مین برخورد نموده به درجه عظیم شهادت نایل آمد.